Weimarski Bauhaus: Rządzenie Państwowe

Jeśli chodzi o design spod znaku Bauhaus, myślimy o nowoczesności i świetnym stylu. Co najciekawsze, ten radykalny ruch w swoich początkowych latach wcale nie funkcjonował w jakimś podziemnym systemie, ale był instytucją finansowaną przez państwo, która polegała na wsparciu lokalnych władz.

Walter Gropius, niezwykle wpływowy architekt, założył Staatliches Bauhaus Weimar w 1919 roku. W zorientowanym na przyszłość klimacie wczesnej Republiki Weimarskiej rząd Turyngii zdecydował się sfinansować tę eksperymentalną akademię, aby dać sygnał o odważnych, nowoczesnych Niemczech.

Chętni, by dowiedzieć się więcej o mistrzowskim designie czasów nowożytnych: przypadek warsztatów twórczych Wassily'ego Kandinsky'ego i Paula Klee oraz paradoks ich bardzo publicznej dotacji.

Zależność od państwa w kwestii zarządzania była obosiecznym mieczem:

• Bogaci dobroczyńcy oraz hojne wkłady ze strony przemysłu i państwa masowo dotowały Bauhaus. Z tego powodu nie pobierano czesnego od wyjątkowo utalentowanych, ale znajdujących się w trudnej sytuacji studentów.

• Łączyło to szkołę bezpośrednio z polityką, która mogła się gwałtownie zmieniać. Radykalny program nauczania spotkał się z głęboką podejrzliwością ze strony polityków i cechów rzemieślniczych.

Ostatecznie zależność ta okazała się fatalna dla rozdziału weimarskiego. Gdy w 1924 roku rząd Turyngii skręcił w prawo, finansowanie rządowe zostało obcięte o połowę. Z powodu braku możliwości finansowych szkoła została zmuszona do zamknięcia i przeniesienia się do Dessau w 1925 roku. Wczesny Bauhaus przypomina nam, że najsłynniejszy ruch projektowy w historii został w całości ukształtowany przez skomplikowaną machinę władzy państwowej.